سیستم مدیریت حرارتی خودرو
این بار در مورد برخی از موضوعات مدیریت حرارتی در خودروها صحبت می کنیم، به برخی از تفاوت های خودروهای سنتی و وسایل نقلیه انرژی جدید نگاه می کنیم و برخی از روش های کنترل سیستم برای مدیریت حرارتی را درک می کنیم.
وقتی صحبت از مدیریت حرارتی خودرو می شود، ممکن است برخی افراد کمی با این مفهوم ناآشنا باشند. به اندازه کنترل گشتاور خودرو شهودی نیست. ارزیابان چیزهای زیادی در مورد قدرت و عملکرد اقتصادی خودرو به شما خواهند گفت. اکثر مصرف کنندگان آن را بیشتر درک می کنند و بیشتر بر روی تجربه استفاده از کولر گازی در کابین مسافران تمرکز می کنند. در واقع مدیریت حرارتی خودرو فقط برای تهویه مطبوع محفظه سرنشینان استفاده نمی شود.
همچنین گرمایش و عایق یا اتلاف گرما و سرمایش قطعات خودرو و مدیریت انرژی حرارتی سیستم خودرو را در نظر می گیرد. این مانند یک محافظ خونگرم از خودرو است که بیصدا وضعیت دمای قطعات خودرو را مدیریت میکند، به خوبی از سرما و گرما محافظت میکند، به خودرو اجازه میدهد تا محیط دمایی راحت را مدیریت کند، بهترین عملکرد قطعات را حفظ میکند و به طور غیرمستقیم تضمین میکند. ایمنی ماشین عملکرد عالی خودرو و اقتصاد.
با توسعه صنعت خودرو، وسایل نقلیه جدید انرژی به سرعت ظهور کرده و به یک نیروی جدید تبدیل شده اند. تجربه رانندگی و ایمنی بیشتر مورد توجه مصرف کنندگان قرار گرفته است. خودروهای برقی خالص انرژی جدید نسبت به خودروهای بنزینی سنتی تغییرات زیادی در ساختار داشته اند و کنترل عملکردهای مدیریت حرارتی نیز بسیار متفاوت است. بیایید ابتدا به تفاوتهای مدیریت حرارتی بین خودروهای بنزینی سنتی و خودروهای الکتریکی خالص نگاه کنیم
تفاوت های آشکاری در ساختار و روش های کنترل این دو نوع خودرو وجود دارد. برای خودروهای سنتی، مدیریت حرارتی خودرو عمدتاً بر سیستم خنک کننده موتور و تهویه مطبوع کابین سرنشینان متمرکز است. منبع حرارت اصلی خودروهای بنزینی موتور است که باید توسط یک وسیله خنک کننده خنک شود. استفاده از تهویه مطبوع در قسمت سرنشینان نیز متکی به قدرت موتور است. خروجی هوای سرد تهویه مطبوع کابین مسافر به موتور متکی است تا کمپرسور کولر گازی را از طریق یک تسمه برای شروع تبرید به حرکت درآورد. خروجی هوای گرم متکی به گرمای تولید شده توسط موتور برای گرم کردن هوای داخل کابین سرنشینان خودرو از طریق تبادل حرارت است.
وقتی صحبت از وسایل نقلیه الکتریکی خالص با انرژی جدید می شود، تغییرات بزرگی رخ داده است. وسایل نقلیه الکتریکی خالص از موتورها برای جایگزینی موتورها بدون گیربکس استفاده می کنند و کل سیستم قدرت به یک پلت فرم معماری سه الکتریکی به روز می شود: موتور، باتری و کنترل الکترونیکی. این خودرو دارای مبدل DCDC، شارژر (OBC) و بخاری برقی (PTC) است. سپس خودروهای برقی خالص منبع قدرت موتور را ندارند و مدیریت حرارتی نیز بر این اساس تغییر کرده است. به عنوان مثال، کمپرسور تهویه مطبوع از منبع تغذیه بسته باتری استفاده می کند و هوای گرم با گرمایش PTC تحقق می یابد. بیایید از این مبحث استفاده کنیم تا کمی بحث کنیم و بفهمیم که سیستم حفاظت در سرما و گرما ماشین چگونه کار را تقسیم می کند و همکاری می کند.
از طریق موارد فوق، پس از دانستن برخی تفاوتهای ساختاری بین خودروهای بنزینی و الکتریکی، به تفاوتهای کنترل نگاه میکنیم. روش خنک کننده موتور معمولاً خنک کننده آب + خنک کننده هوا است. این سیستم خنک کننده عمدتاً از پمپ آب، فن الکترونیکی، رادیاتور، ترموستات، ژاکت آب و ... تشکیل شده است که با استفاده از پمپ آب برای کنترل گردش آب، از فن الکترونیکی برای خنک کننده هوا و از رادیاتور برای خنک کننده استفاده می شود. همانطور که در شکل 2 نشان داده شده است، یک ترموستات برای تقسیم سیستم خنک کننده به حلقه های "گردش بزرگ و کوچک" استفاده می شود. هنگامی که دمای آب بالا باشد از رادیاتور استفاده می شود و زمانی که دمای آب پایین است از رادیاتور برای مدیریت حرارتی استفاده نمی شود. این سیستم مدیریت حرارتی دمای کار موتور را به خوبی کنترل می کند و دمای آب را در محدوده کاری راحت کنترل می کند.
وقتی صحبت از وسایل نقلیه الکتریکی خالص می شود، کنترل مدیریت حرارتی پیچیده تر می شود. معماری سه برقی وسایل نقلیه الکتریکی خالص نیاز به سرمایش یا گرمایش کل اجزای سیستم ولتاژ بالا دارد و دمای عملکرد راحت قطعات متفاوت است. حفاظت مدیریت حرارتی مدارهای موتور عمدتاً شامل اتلاف گرما از جمله کنترلکنندههای موتور، موتورها، DCDC، شارژرها و سایر اجزاء است. حفاظت مدیریت حرارتی باتری ها نیازمند گرمایش و سرمایش است. بنابراین، کنترل مدیریت حرارتی وسایل نقلیه الکتریکی خالص نیاز به تشخیص حلقه ها و انجام کنترل طبقه بندی شده با توجه به ویژگی های عملکرد اجزا دارد. در شرایط عادی مدار موتور و مدار باتری متمایز می شوند.
