تاریخچه توسعه فناوری مدیریت حرارتی خودروهای الکتریکی
گرمایش PTC مرحله اول
مدیریت حرارتی خودرو یکی از فناوریهای اصلی در توسعه وسایل نقلیه الکتریکی است که شامل مدیریت چند هدفه مانند کنترل دما و رطوبت محیط محفظه سرنشین، کنترل دمای سیستم قدرت و ضد مه و مهپاشی شیشه است. با توجه به معماری سیستم مدیریت حرارتی و درجه یکپارچه سازی، توسعه مدیریت حرارتی خودروهای الکتریکی در سه مرحله خلاصه می شود.
در مرحله اولیه صنعتی شدن وسایل نقلیه الکتریکی، فناوری اصلی اساساً مبتنی بر جایگزینی باتری ها، موتورها و سایر سیستم های قدرت است. بر اساس پیشرفت های تدریجی تهویه مطبوع وسیله نقلیه الکتریکی خالص و تهویه مطبوع وسیله نقلیه سوختی هر دو عملکرد تبرید را از طریق چرخه فشرده سازی بخار متوجه می شوند. تفاوت بین این دو این است که کمپرسور تهویه مطبوع وسیله نقلیه سوختی به طور غیرمستقیم توسط موتور از طریق تسمه هدایت می شود، در حالی که خودروی الکتریکی خالص مستقیماً از کمپرسور درایو الکتریکی برای به حرکت درآوردن تبرید استفاده می کند. چرخه هنگامی که وسایل نقلیه سوخت در زمستان گرم می شوند، گرمای اتلاف موتور مستقیماً برای گرم کردن محفظه سرنشین بدون منبع حرارت اضافی استفاده می شود. اما گرمای اتلاف موتور خودروهای برقی خالص نمی تواند پاسخگوی نیاز گرمایش زمستانی باشد. بنابراین گرمایش زمستانی مشکلی است که خودروهای برقی خالص باید آن را حل کنند. . بخاری های ضریب دمایی مثبت (ضریب دمایی مثبت، PTC) از عناصر گرمایشی سرامیکی PTC و لوله های آلومینیومی تشکیل شده اند که از مزایای مقاومت حرارتی کم و راندمان انتقال حرارت بالا برخوردار هستند و کمتر بر اساس خودروهای سوختی اصلاح می شوند. بنابراین، وسایل نقلیه الکتریکی اولیه، وسایل نقلیه از سیستم تبرید سیکل فشرده سازی بخار به اضافه گرمایش PTC برای دستیابی به مدیریت حرارتی محفظه مسافر استفاده می کنند. برخلاف خودروهای بنزینی که با سوخت کار میکنند، خودروهای الکتریکی با باتریهای برق کار میکنند. هنگامی که خودروی الکتریکی به طور معمول کار می کند، باتری برق گرما را تخلیه می کند و دما افزایش می یابد، بنابراین باتری باید خنک شود. روش های خنک کننده باتری عمدتاً شامل خنک کننده هوا، خنک کننده مایع، خنک کننده مواد تغییر فاز و خنک کننده لوله حرارتی است. خنک کننده هوا به دلیل ساختار ساده، هزینه کم و نگهداری آسان در وسایل نقلیه الکتریکی اولیه به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفته است. شکل اصلی مدیریت حرارتی در این مرحله این است که هر زیرسیستم مستقل به ترتیب الزامات مدیریت حرارتی را برآورده می کند.
