سیستم مدیریت حرارتی پایه
در وسایل نقلیه با انرژی جدید، سیستم مدیریت حرارتی رایج در حال حاضر، حالت "خنک کننده کمپرسور الکتریکی به همراه گرمایش بخاری الکتریکی (PTC)" است. این سیستم ساختار ساده ای دارد و پیاده سازی نسبتا آسانی دارد. این سیستم ساختار ساده ای دارد و اجرای آن نسبتاً آسان است و می توان آن را مستقیماً بر روی سیستم تهویه مطبوع خودروی سوختی اصلی تغییر داد.
در طرح تبرید محفظه سرنشین، می توان با جایگزینی کمپرسور مکانیکی سیستم تهویه مطبوع خودروی سوختی اصلی با کمپرسور برقی به آن دست یافت. در طرح گرمایش محفظه مسافر، خودروهای سوخت سنتی و PHEVها می توانند از گرمای باقیمانده آب خنک کننده موتور برای گرم کردن محفظه سرنشین استفاده کنند.
اثر گرمایش نسبتاً کافی است و اساساً هیچ مصرف سوخت اضافی ایجاد نمی شود. در خودروهای برقی خالص، از آنجایی که موتوری برای تامین آب گرم وجود ندارد، بنابراین طرح گرمایش به طراحی کاملا متفاوتی نیاز دارد: طرح ساده تر استفاده از بخاری های برقی برای گرمایش است، به عنوان مثال: استفاده از بخاری های جانبی هوا (APTC) به جای HVAC. هسته بخاری در بخاری مستقیماً هوا را گرم می کند: یا یک بخاری کنار آب (WPTC) برای گرم کردن مدار آب استفاده می شود تا منبع گرمایی مشابه آب خنک کننده موتور ایجاد کند و سپس آب گرم به هسته بخاری فرستاده می شود. هوا را گرم کنید
برای مدیریت حرارتی باتری، مدار خنک کننده سیستم تهویه مطبوع محفظه سرنشین معمولاً به کولر باتری، مدار آب خنک کننده وارد می شود و آب خنک کننده برای خنک کردن باتری به بسته باتری ارسال می شود. هنگام گرم کردن، از بخاری برقی برای گرم کردن مستقیم باتری استفاده می شود. هوا یا آب برای گرم کردن باتری. هنگام استفاده از آبگرمکن، امکان اشتراک مدار گرمایش با سیستم تهویه مطبوع وجود دارد.
بخاری برقی برای گرم کردن محفظه سرنشین و بسته باتری استفاده می شود. ساختار ساده است، استراتژی کنترل نسبتا ساده است، و هزینه کم است و تکنولوژی بالغ است. با این حال، نسبت راندمان انرژی (مقدار گرمایش/قدرت انتقال) بخاری برقی در محدوده 0.85-0.95 است و راندمان انرژی نسبتاً پایین است. هنگامی که از بخاری برقی برای گرمایش در زمستان استفاده می شود، انرژی باتری به سرعت مصرف می شود که به طور جدی بر محدوده رانندگی خودروهای برقی تأثیر می گذارد.
